Brazylia

Historia

Wczesna Historia

Istnieją dowody sugerujące zamieszkanie Brazylii przez ludzi ponad 30 000 lat temu. Uczeni odkryli znaleziska takie jak malunki w jaskiniach, których powstanie szacuje się na przynajmniej 11 000 lat temu. Przed przybyciem Europejczyków na terenie Brazylii istniała relatywnie mała populacja tubylcza, jednak dokumentacja archeologiczna wskazuje że wcześniej na pewnych obszarach istniały gęsto zaludnione osady. Uważa się, że zdziesiątkowała je ospa i inne europejskie choroby, jeszcze przed intensywną eksploracją europejską. Miejscowe ludy które przetrwały dzieliły się na dwie główne grupy: częściowo osiadłą populację, która posługiwała się językiem tupi i miała podobne wzorce kulturowe, oraz lud koczowniczy przemieszczający się z miejsca na miejsce na rozległych obszarach. Szacuje się, że na terytorium Brazylii było rozsianych około milion ludności tubylczej.

Brazylijczycy są jedynym narodem Ameryki Łacińskiej który zaczerpnął swój język i kulturę od Portugalczyków. Rdzenni mieszkańcy głównie składali się z koczowniczych Indian Tupí-Guaraní. Admirał Pedro Alvares Cabral ogłosił przyłączenie terytorium Brazylii do Portugalii w roku 1500. Wcześni odkrywcy przywieźli stamtąd drewno z którego produkowano czerwony barwnik, brezylkę ciernistą. To od niego pochodzi nazwa kraju. Portugalia rozpoczęła kolonizację w 1532 roku. Obszar został ogłoszony kolonią królewską w 1549 roku.

Podczas wojen napoleońskich, Król Jan VI, bojąc się postępujących wojsk francuskich, uciekł do Portugalii w 1808 i ustanowił swój dwór w Rio de Janeiro. Jan powrócił do Portugalii w 1820 roku, przyciągnięty przez rewolucję. Jako regenta pozostawił swojego syna. Kiedy Portugalia próbowała ponownie nałożyć władzę kolonialną, książę ogłosił niepodległość Brazylii 7 września 1822 roku, stając się jednocześnie Piotrem I, cesarzem Brazylii. Szantażowany przez swój parlament, Piotr I abdykował w roku 1831 na rzecz swojego pięcioletniego syna. Piotr II został cesarzem w roku 1840. Pomimo iż był on lubianym monarchą, niezadowolenie narastało i w roku 1889 po buncie zbrojnym, był zmuszony abdykować. Chociaż proklamowano republikę, w Brazylii rządziły wojskowe dyktatury, aż do czasu gdy rewolta pozwoliła na stopniowy powrót do stabilności pod władzą cywilnych prezydentów.

Prezydent Venceslau Brás współpracował z aliantami i wypowiedział Niemcom wojnę w czasie I wojny światowej. W II wojnie światowej Brazylia ponownie współpracowała z aliantami, przyjmując ich bazy sił powietrznych, patrolując Południowy Atlantyk i przyłączając się do najazdu na Włochy po ogłoszeniu wojny z państwami Osi.

Po wojskowym zamachu stanu w roku 1964, w Brazylii rządy objęła seria władców wojskowych. Generał João Baptista de Oliveira Figueiredo został prezydentem w 1979 roku i przyrzekł powrót do demokracji w roku 1985. Wybór Tancredo Nevesa 15 stycznia 1985 roku, pierwszego prezydenta cywilnego od 1964, wywołał w całym narodzie falę optymizmu. Jednak Neves zmarł kilka miesięcy później, a prezydentem został wiceprezydent José Sarney. Collor de Mello wygrał wybory pod koniec roku 1989, przysięgając obniżenie hiperinflacji z pomocą gospodarki wolnorynkowej. Kiedy Collor ustąpił w roku 1992, po tym jak kongres oskarżył go o aferę korupcyjną, jego miejsce zajął wiceprezydent Itamar Franco.

Uprzedni minister finansów, Fernando Cardoso, wygrał wybory prezydenckie z października 1994 roku, zdobywając 54% głosów. Cardoso sprzedał nierentowne państwowe przedsiębiorstwa monopolistyczne z branż telekomunikacyjnej, energetycznej, portowej, górniczej, kolejowej i bankowej.

W styczniu 1999 ekonomiczny kryzys azjatycki rozszerzył się na Brazylię. Zamiast podtrzymywać walutę na rynkach finansowych, Brazylia zdecydowała się nie ingerować w kurs waluty. W rezultacie nastąpił gwałtowny spadek – jednokrotnie aż o 40%. Cardoso był chwalony na arenie międzynarodowej za szybkie zaradzenie kryzysowi ekonomicznemu jego kraju. Jednakże pomimo jego wysiłków, na przestrzeni całego roku 2001 gospodarka pozostała ospała, a kraj stanął w obliczu kryzysu energetycznego.

Rząd Lula Przeprowadza Reformy Ekonomiczne i Społeczne

W styczniu 2003 roku, Luiz Inácio Lula da Silva, były lider związku zawodowego i pracownik fabryki, szeroko znany pod przydomkiem Lula, został pierwszym prezydentem Brazylii pochodzącym z klasy robotniczej. Jako przywódca jedynej partii socjalistycznej, Partii Pracujących, Lula obiecał zwiększyć świadczenia społeczne i polepszyć warunki życia biednych. Uznał jednak również, że zdecydowanie niesocjalistyczny program obostrzeń podatkowych był konieczny aby ratować gospodarkę. Pierwszym większym sukcesem ustawodawczym prezydenta był plan zreformowania zadłużonego systemu emerytur, który działał z rocznym deficytem w wysokości 20 miliardów dolarów. Urzędnicy państwowi zorganizowali intensywne strajki przeciwko tej i innym reformom. Chociaż dług publiczny i inflacja wciąż stanowiły problem w 2004 roku, to gospodarka kraju wykazywała oznaki wzrostu, a bezrobocie zmalało. Wybory w sierpniu 2004 roku pokazały, że większość Brazylijczyków popierała ostre reformy gospodarcze Luli. Łączył on swoją konserwatywną politykę fiskalną ze śmiałymi programami walki z biedą. Podniósł minimalną pensję o 25% i wprowadził ambitny plan opieki społecznej, Bolsa Familia, który wyciągnął 36 milionów ludzi (20% społeczeństwa) z głębokiej biedy.

W 2005 roku skandal korupcyjny osłabił rząd Luli i doprowadził do dymisji kilku wysokich urzędników państwowych. W sierpniu Lula wygłosił przeprosiny w telewizji, obiecując „drastyczne kroki” w celu reformacji systemu politycznego. Do końca roku Lula odzyskał popularność, jako że kontynuował działania balansujące między odpowiedzialnością podatkową i mocnym systemem pomocy społecznej. Jednak po kolejnym skandalu korupcyjnym zaraz przed wyborami z października 2006, Lula zdobył jedynie 48,6% głosów, co oznaczało drugą rundę wyborów 29 października. Lula zebrał w niej 60,8% głosów i utrzymał urząd.

W listopadzie 2007 roku 4,5 km pod dnem oceanu odkryte zostało nowe pole naftowe nazwane Tupi. Dostarczy ono od 5 do 8 miliardów baryłek ropy naftowej i gazu ziemnego, co sprawia, że jest to największe pole naftowe odkryte od czasu Pola Kashagan w Kazachstanie w roku 2000.

Po okresie trzyletniego spadku, Narodowy Instytut Badań Kosmicznych ogłosił że wskaźnik wylesienia w Brazylii w 2008 roku wzrósł o 228% w stosunku do roku 2007.

W październiku 2009 Rio de Janeiro zostało wybrane gospodarzem Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2016 roku. W finale pokonało Tokio, Madryt i Chicago. Brazylia jest pierwszym państwem z Ameryki Południowej, które zorganizuje Igrzyska.

Brazylia Wybiera Swojego Pierwszego Prezydenta-Kobietę

W drugiej rundzie wyborów prezydenckich z października 2010 roku, Dilma Rousseff, pomocniczka Luli i jego była szefowa gabinetu, pokonała José Serrę 56% do 44% i została pierwszą kobietą, sprawującą urząd prezydenta Brazylii. Lula nie mógł się ubiegać o trzecią z rzędu kadencję z powodu ograniczeń formalnych. Oczekuje się, że Rousseff będzie kontynuowała plan Luli. Stoi ona także przed zadaniem poprawienia systemów edukacji i opieki zdrowotnej. Wybór Rousseff jest interpretowany jako poparcie Luli i jego polityki społeczno-gospodarczej.

Rousseff Stawia Czoła Kryzysowi Po Dymisji Szefa Kancelarii

W czerwcu 2011 swojej funkcji zrzekł się szef kancelarii Rousseff Antonio Palocci. Został on oskarżony o pomnażanie swojego osobistego majątku jako konsultant korporacyjny, w czasie gdy był członkiem kongresu i koordynował kampanię prezydencką Rousseff. Spośród ostatnich czterech szefów kancelarii, Palocci był trzecim który zrezygnował z powodu zarzutów. Dymisja polityka nie przerwała śledztwa, które nadal bada czy istniało powiązanie między interesami Palocci a kampania prezydencką Rousseff.

Pogoda

Brazylia

Brak danych o pogodzie

Kursy walut

Usa 1 USD 3,6060 zł
Euro 1 EUR 4,2296 zł
Chile 100 CLP 0,5664 zł
Meksyk 1 MXN 0,1898 zł
Brazylia 1 BRL 1,1070 zł
Paragwaj 100 PYG 0,0634 zł
Peru 1 PEN 1,1067 zł
Argentyna 1 ARS 0,2053 zł
Urugwaj 1 UYU 0,1223 zł
Gwatemala 1 GTQ 0,4889 zł