Kuba

Historia

Wczesna Historia

Gdy Kolumb dotarł na Kubę w 1492 roku zamieszkiwali ją Indianie Arawak. Wymarli z powodu chorób sprowadzonych przez żeglarzy i kolonizatorów. Do roku 1511, Hiszpanie pod wodzą Diego Velásqueza założyli tam swoje kolonie. Wspaniały port w Hawanie uczynił z niej popularny punkt tranzytowy w kierunku do i z Hiszpanii. Na początku XIX wieku kubański przemysł trzciny cukrowej rozkwitł, w wyniku czego pojawiło się ogromne zapotrzebowanie na czarnych niewolników. Na przestrzeni lat 1867-1878 ruch niepodległościowy na Kubie przerodził się w otwarty konflikt zbrojny. Niewolnictwo zostało zniesione w 1886 roku. Poeta José Marti w 1895 roku stanął na czele walki, która ostatecznie zakończyła panowanie Hiszpanów. Była w tym duża zasługa Amerykanów, którzy interweniowali w 1898 po zatonięciu okrętu Maine w porcie Hawana.

Na mocy traktatu z 1899 roku Kuba stała się niezależną republiką pozostającą pod protekcją Stanów Zjednoczonych. Amerykańska okupacja, która skończyła się w roku 1902, stłumiła żółtą febrę i przyniosła liczne inwestycje. Poprawka Platta z 1901 roku pozwoliła Stanom Zjednoczonym interweniować w sprawy Kuby, co zostało przez nie wykorzystane cztery razy na przestrzeni lat 1906-1920. Kuba zniosła poprawkę w 1934 roku. W 1933 roku grupa oficerów armii, w tym sierżant Fulgencio Batista, obaliła prezydenta Gerardo Machado. Batista został prezydentem w 1940 roku, tworząc skorumpowane państwo policyjne.

W 1956 roku Fidel Castro Ruz rozpoczął rewolucję. Jego obóz znajdował się w górach Sierra Maestra. Najwyższymi porucznikami Castro byli jego brat Raul oraz argentyński lekarz Ernesto (Ché) Guevara. Buntowników poparło wielu właścicieli ziemskich będących również przeciwko reżimowi Batisty. Stany Zjednoczone zakończyły pomoc militarną na rzecz Kuby w 1958 roku. W Nowy Rok 1959 roku Batista udał się na emigrację, a Castro przejął rząd.

Przywódca Rewolucji Fidel Castro Zrywa Więzi ze Stanami Zjednoczonymi i Sprzymierza się ze Związkiem Radzieckim

Stany Zjednoczone początkowo przyjęły z zadowoleniem to, co wyglądało na demokratyczną Kubę. Jednak w ciągu kilku miesięcy Castro ustanowił sądy wojskowe dla przeciwników politycznych i uwięził setki. Castro zdezawuował pakt militarny ze Stanami Zjednoczonymi z 1952 roku, skonfiskował majątek amerykański i stworzył zbiorowe gospodarstwa rolne na wzór tych sowieckich. Stany Zjednoczone zerwały stosunki z Kubą 3 stycznia 1961 roku, a Castro sformalizował swój sojusz ze Związkiem Radzieckim. Tysiące Kubańczyków opuściło kraj.

Klęska w Zatoce Świń

W 1961 roku popierana przez Stany Zjednoczone grupa emigrantów z Kuby najechała na wyspę. Inwazja została zaplanowana podczas rządów Eisenhowera, a przyzwolenie na jej wykonanie wydał prezydent John Kennedy, choć jednocześnie odmówił ofiarowania pomocy własnych sił powietrznych. Desant w Zatoce Świń 17 kwietnia 1961 roku okazał się porażką. Najeźdźcy nie otrzymali wsparcia obywateli Kuby i zostali z łatwością odparci przez kubańskie siły zbrojne.

Radzieckie Rakiety

Sowiecka próba zainstalowania na Kubie rakiet z głowicami jądrowymi o średnim zasięgu, zdolnych dosięgnąć celów w Stanach Zjednoczonych, wywołała kryzys w 1962 roku. Oskarżając Sowietów o „celowe oszustwo”, prezydent Kennedy zapowiedział amerykańską blokadę Kuby w celu zapobiegnięcia dostawie rakiet. Sześć dni później, premier ZSRR Nikita Siergiejewicz Chruszczow rozkazał rozmontować wyrzutnie i zawrócić je do Związku Radzieckiego, za co w zamian Stany Zjednoczone zobowiązały się nie zaatakować Kuby. USA nawiązały ograniczone stosunki dyplomatyczne z Kubą 1 września 1977 roku, dzięki czemu Amerykanom pochodzenia kubańskiego łatwiej było odwiedzać wyspę. Kontakty z wpływowymi Kubańczykami ze Stanów wywołały falę niezadowolenia na Kubie, w wyniku czego masa ludzi zaczęła myśleć o emigracji. W odpowiedzi Castro otworzył port Mariel dla „flotylli wolności” – łodzi ze Stanów, które pozwoliły 125 000 ludzi wyemigrować do Miami. Po tym jak uchodźcy dotarli na miejsce, odkryto że ich szeregi zostały poszerzone o więźniów, ludzi umysłowo chorych, homoseksualistów i innych niechcianych przez rząd kubański. Kuba podżegała rewolucje komunistyczne na całym świecie, zwłaszcza w Angoli, gdzie w latach osiemdziesiątych wysłano tysiące wojskowych.
Pomoc Rosjan, która przez długi czas wspierała kulejącą gospodarkę Kuby, zakończyła się wraz z upadkiem komunizmu w Europie w 1990 roku. Załamał się również handel zagraniczny Kuby, co doprowadziło do poważnego kryzysu ekonomicznego. W roku 1993 Castro zezwolił na ograniczoną działalność prywatnych przedsiębiorstw, posiadanie walut wymienialnych i zaczął popierać inwestycje zagraniczne w państwowym przemyśle turystycznym. W marcu 1996 roku Stany Zjednoczone na mocy ustawy Helmsa-Burtona zaostrzyły swoje embargo. W wyniku wizyty Jana Pawła II Boże Narodzenie stało się świętem urzędowym w 1997 roku. Roznieciło to nadzieje na większe swobody religijne.

W czerwcu 2000 roku Castro zyskał pozytywny rozgłos po tym jak rząd Clintona odesłał na Kubę Eliana Gonzaleza, małego kubańskiego chłopca znalezionego kurczowo uczepionego dętki w okolicach Miami. Społeczność kubańska w Stanach zażądała aby chłopiec nie wracał na Kubę do ojca, tylko pozostał w Miami. Wedle wielu relacji, wpływowi Amerykanie pochodzenia kubańskiego stracili sympatię społeczeństwa za wmieszanie ideologii politycznej w sprawy rodzinne.

W marcu i kwietniu 2003 roku Castro skazał prawie 80 dysydentów na długie lata więzienia. Wywołało to międzynarodowe potępienie dla poważnego łamania praw człowieka na Kubie. Rząd Busha ponownie zaostrzył embargo w czerwcu 2004 roku. Amerykanom pochodzenia kubańskiego pozwolono na powrót na wyspę raz na trzy lata (zamiast raz w roku) oraz ograniczono możliwą ilość wydawanej tam amerykańskiej gotówki do 50 dolarów dziennie. W odpowiedzi Kuba zabroniła używania dolarów, które były legalną walutą w kraju przez ponad dekadę. W lipcu 2006 roku Castro, hospitalizowany z powodu choroby, tymczasowo przekazał władzę swojemu bratu Raulowi. W październiku wyjawiono że Castro ma raka i nie powróci do władzy.

Z Powodu Wątłego Zdrowia Castro Ogłasza Przejście na Emeryturę

Siedemnaście miesięcy po nagłej operacji jelit, 81-letni Castro w publicznym oświadczeniu ogłosił, że stan zdrowia nie pozwala mu na wzięcie udziału w kampanii w nadchodzących wyborach parlamentarnych, jednakże nie wycofał się z wyborów. Po tym oświadczeniu ze stycznia 2008 roku nadano transmisję telewizyjną pokazującą niedawne spotkanie Castro z prezydentem Brazylii Luizem Inacio Lulą da Silva, podczas którego Castro powiedział Luli, że czuje się bardzo dobrze. Podczas wyborów w styczniu 2008 roku zarówno Fidel jak i Raul Castro zostali ponownie wybrani do Zgromadzenia Narodowego, wraz z 614 innymi nie posiadającymi opozycji kandydatami.

W lutym 2008 roku Fidel Castro ogłosił emeryturę i zakończył 49 lat rządów. Castro miał wtedy 81 lat i stał na czele Kuby od czasów rewolucji w 1959 roku, którą dowodził. Powiedział, że nie zgodzi się na kolejną kadencję prezydencką. Jego następcą został brat, Raul Castro. 24 lutego 2008 Raul został 21 prezydentem Kuby.

Kubańczycy Zaczynają Zdobywać Małe Swobody

W lutym 2008 roku minister spraw zagranicznych Felipe Pérez Roque podpisał Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych. Pakty zapewniają obywatelom swobody polityczne i obywatelskie oraz gwarantują prawo do pracy, uczciwej płacy, ubezpieczenia społecznego, edukacji i wysokiego standardu zdrowia psychicznego i fizycznego. Roque ogłosił również, że w roku 2009 Rada Praw Człowieka ONZ będzie mogła skontrolować Kubę w dowolnym czasie.

W lutym 2008 roku rząd złagodził ograniczenia ziemskie dla indywidualnych rolników. Miało to na celu polepszenie słabej produkcji jedzenia i zmniejszenie zależności Kuby od importu produktów spożywczych. Kongres Stanów Zjednoczonych zadecydował w marcu 2009 roku znieść obowiązujące od długiego czasu restrykcje dla Amerykanów pochodzenia kubańskiego odwiedzających Hawanę i wysyłających pieniądze na wyspę. Prezydent Obama zasygnalizował chęć nawiązania cieplejszych stosunków z Kubą. Było to subtelne przyznanie się do faktu, że izolacja nie była efektywną metodą na odsunięcie reżimu Castro od władzy.

W lipcu 2010 roku Castro wydał zaskakujące oświadczenie o planowanym wypuszczeniu 52 więźniów politycznych. Więźniowie – aktywiści i dziennikarze – byli przetrzymani od czasu represji wobec dysydentów w 2003 roku. Fidel Castro powiedział, że aktywiści byli „najemnikami” działającymi na zlecenie Stanów Zjednoczonych.

Kuba Podejmuje Kroki w Kierunku Znalezienia Nowego Lidera o Nazwisku Innym Niż Castro

19 kwietnia 2011 roku, Kuba dokonała najbardziej znaczącej zmiany w swoim przywództwie od ponad 50 lat. José Ramón Machado objął drugą najwyższą pozycję w Partii Komunistycznej. Pierwszy raz od 1959 roku ktoś inny poza braćmi Castro został powołany na tę pozycję. Mianowanie miało miejsce na pierwszym od 14 lat kongresie partii i zbiegło się w czasie z wprowadzeniem kilku zmian mających zwiększyć ilość przedsiębiorstw prywatnych na Kubie. W październiku 2011 zalegalizowano kupowanie i sprzedawanie samochodów. Raul Castro zaczął również pozwalać Kubańczykom na rozpoczęcie działalności w wielu zatwierdzonych zawodach, od księgowego po sprzedawcę jedzenia. W kolejnym miesiącu rząd zezwolił na sprzedaż i kupno nieruchomości, pierwszy raz od dni zaraz po rewolucji. Nowe prawo, które miało zastosowanie tylko do stałych mieszkańców, zaczęło obowiązywać 10 listopada. Prawo ma zapobiegać dużym holdingom nieruchomości. Zezwala Kubańczykom na posiadanie jednego domu w mieście i jednego na wsi. Nowe prawo nakazuje również przeprowadzanie wszystkich transakcji dotyczących nieruchomości za pośrednictwem kubańskich kont bankowych, dla regulacji.
W grudniu 2011 rząd ułaskawił ponad 2900 więźniów. 86 z nich było obcokrajowcami. Wśród nich znajdował się Alan Gross, amerykański przedsiębiorca, który od roku 2009 odsiadywał wyrok 15 lat więzienia za dystrybucję sprzętu telefonii satelitarnej na Kubie. Jego sprawa osłabiła wysiłki Prezydenta Obamy w kierunku poprawienia relacji pomiędzy Stanami a Kubą.

Papież Odbywa Długo Oczekiwaną Wizytę

26 marca 2012 roku papież Benedykt XVI odwiedził Kubę. Trzydniowa wizyta miała miejsce po latach napięć między kościołem a kubańskim rządem. Była to pierwsza pielgrzymka papieska od czasów wizyty Jana Pawła II 14 lat wcześniej. Podczas swojej pielgrzymki, papież Benedykt XVI, popychając Kubę w kierunku wolności powiedział „Jestem przekonany, że Kuba, w tym momencie szczególnie ważnym dla swojej historii, spogląda już w przyszłość i stara się odnowić i poszerzyć swoje horyzonty”.
Około 200000 osób wzięło udział we mszy w Santiago de Cuba, w tym ludzie z odległego Miami. Wielu biorących udział w tym wydarzeniu przyznało jednak, że zrobiło to w wyniku nacisków pracodawców lub członków Partii Komunistycznej. Jeden z uczestników został usunięty przez ochronę po tym, jak zaczął wykrzykiwać negatywne komentarze pod adresem rządu.

Pogoda

Kuba

Brak danych o pogodzie

Kursy walut

Usa 1 USD 3,5651 zł
Euro 1 EUR 4,2746 zł
Chile 100 CLP 0,5708 zł
Meksyk 1 MXN 0,2001 zł
Brazylia 1 BRL 1,1362 zł
Paragwaj 100 PYG 0,0629 zł
Peru 1 PEN 1,0979 zł
Argentyna 1 ARS 0,2081 zł
Urugwaj 1 UYU 0,1234 zł
Gwatemala 1 GTQ 0,4886 zł