Meksyk

Historia

Wczesna Historia

Przynajmniej trzy wielkie cywilizacje – Majowie, Olmekowie i Toltekowie – poprzedziły bogate imperium Azteków, które w latach 1519-1521 podbili pod wodzą Hernando Cortésa Hiszpanie. Przez kolejnych 300 lat Hiszpania rządziła Meksykiem jako częścią wiecekrólestwa Nowej Hiszpanii. 16 września 1810 Meksykanie zbuntowali się po raz pierwszy. Zyskali niepodległość w 1821 roku.
Na przestrzeni lat 1821-1877 w Meksyku było dwóch cesarzy, kilku dyktatorów oraz wystarczająco dużo prezydentów i prowizorycznych władców, aby nowy rząd mógł powstawać średnio co dziewięć miesięcy. Meksyk stracił Teksas w 1836 roku. Po porażce w wojnie ze Stanami Zjednoczonymi (1846–1848), na mocy Traktatu z Guadalupe Hidalgo, oddał również terytorium dzisiejszych stanów Kalifornia, Nevada i Utach, większość Arizony i Nowego Meksyku oraz część Wyoming i Kolorado. W 1855 roku indiański patriota Benito Juárez rozpoczął serię reform. Między innymi rozdzielił od państwa posiadający ogromny majątek Kościół katolicki. Późniejsza wojna domowa została przerwana przez najazd Francji na Meksyk (1861) i koronowanie arcyksięcia austriackiego Maksymiliana na cesarza (1864). Został on obalony i stracony przez siły pod wodzą Juáreza, który ponownie został prezydentem w 1867 roku.

Krwawa Polityczna Walka i Kłopoty ze Stanami Zjednoczonymi

Lata po upadku dyktatora Porfirio Diaza (1877–1880 i 1884–1911) naznaczyły krwawe polityczno-wojskowe walki i kłopoty ze Stanami Zjednoczonymi. Ich kulminacją była wyprawa Amerykanów do Meksyku Północnego (1916–1917) w bezowocnym pościgu za rewolucjonistą Pancho Villą. Od czasu krótkiej wojny domowej w 1920 roku, w Meksyku nastąpił czas stopniowych reform rolniczych, politycznych i społecznych. W 1929 roku została założona Partia Narodowo-Rewolucyjna, zdominowana przez rewolucjonistycznych i reformatorskich polityków z północnego Meksyku. Kontrolowała Meksyk w XX wieku, a w 1946 roku zmieniono jej nazwę na Partię Rewolucyjno-Instytucjonalną. Stosunki ze Stanami Zjednoczonymi zostały zakłócone w 1938 roku, kiedy wszystkie zagraniczne szyby naftowe zostały skonfiskowane. Osiągnięto jednak porozumienie kompensacyjne w 1941 roku.

Rozwój Gospodarczy

Po II wojnie światowej rząd skupił się na wzroście gospodarczym. W połowie lat siedemdziesiątych, pod wodzą prezydenta José Lópeza Portillo, Meksyk stał się jednym z głównych producentów ropy naftowej. Do końca kadencji Portillo Meksyk zgromadził jednak ogromny dług zagraniczny, spowodowany niepohamowanym pożyczaniem przy wykorzystaniu dochodów z ropy. Załamanie cen ropy w 1986 odcięło zarobki z eksportu. W styczniu 1994 Meksyk wraz z Kanadą i Stanami Zjednoczonymi stworzył Północnoamerykański Układ Wolnego Handlu (NAFTA). Planowano usunąć wszystkie taryfy celne na przestrzeni 15 lat. W styczniu roku 1996 Meksyk został członkiem założycielskim Światowej Organizacji Handlu (WTO).

W 1995 roku Stany Zjednoczone zgodziły się uchronić od upadku prywatne banki meksykańskie. W zamian Stany zyskały właściwie władzę nad większością polityki ekonomicznej Meksyku. W 1997 roku, w tym co obserwatorzy nazwali najbardziej wolnymi wyborami w historii Meksyku, Partia Rewolucyjno-Instytucjonalna straciła kontrolę nad niższą izbą ustawodawczą i merostwo Meksyku, odnosząc zadziwiającą porażkę. Aby umocnić demokrację, prezydent Ernesto Zedillo oznajmił w roku 1999, że nie wybierze osobiście kolejnego kandydata na prezydenta z ramienia PRI. Kilka miesięcy później, w Meksyku po raz pierwszy przeprowadzono prawybory kandydata do wyborów prezydenckich, które wygrał wcześniejszy Minister Spraw Wewnętrznych Francisco Labastida. Był to najbliższy sojusznik Zedillo pomiędzy kandydatami.

Wybory Prezydenckie na Przełomie Wieku

W wyborach przeprowadzonych 2 lipca 2000 roku PRI straciła urząd prezydenta. Zakończyło to 71-letni okres rządów jednej partii. Nowy prezydent, Vicente Fox Quesada z konserwatywnej Partii Akcji Narodowej (PAN), obiecał reformy podatkowe, restrukturyzację systemu prawnego i redukcję władzy rządu centralnego. Do roku 2002 Fox wykonał jednak niewielki postęp w swoich ambitnych planach reform. Niezadowolenie z Foxa było widoczne w wyborach parlamentarnych z 2003 roku, kiedy partia PRI odbiła się od dna.

W roku 2004 dwuletnie śledztwo w sprawie „brudnej wojny”, którą autorytatywny rząd meksykański prowadził przeciwko swoim oponentom w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, doprowadziło do aktu oskarżenia – później odwołanego – przeciwko byłemu prezydentowi Luisie Echeverria za rozkaz strzelania do protestujących studentów w roku 1971.

W roku 2005, Andrés Manuel López Obrador, bardzo popularny burmistrz miasta Meksyk, wyłonił się jako kandydat na prezydenta z lewicowej Partido de la Revolución Democrática. Wydawało się że López Obrador pokona partię mocno nielubianego Vicente Foxa. Jednak w październiku 2005 roku, Felipe Calderón niespodziewanie został kandydatem partii Foxa PAN, pokonując wybranego przez Foxa następcę. Do wiosny 2006 roku, Felipe Calderón dogonił Lópeza Obradora w sondażach wyborczych. W lipcowych wyborach Calderón uzyskał 35,9% głosów, o włos wyprzedzając Lópeza Obradora, który otrzymał 35,3%. López Obrador zaskarżył wybory, jednak 28 sierpnia najwyższy sąd wyborczy Meksyku odrzucił zarzuty Obradora o oszustwo. Jego poplecznicy zorganizowali masywne zgromadzenia protestacyjne przed i po werdykcie. Calderón został zaprzysiężony 1 grudnia. Za swój najwyższy priorytet wyznaczył walkę z kartelami narkotykowymi, a w tym celu uruchomił tysiące żołnierzy i policjantów.

Przemoc Narkotykowa Nęka Kraj

W maju 2008 roku prokurator generalny Eduardo Medina Mora ogłosił, że ponad 4000 ludzi zostało zabitych w związku z przemocą narkotykową, od czasu gdy urząd objął prezydent Calderon. W samym roku 2008 miejsce miało 1400 zabójstw.

W sierpniu 2008 roku setki tysięcy protestujących w całym kraju wzięło udział w marszach ku czci ponad 2700 osób zabitych i 300 porwanych w związku z przemocą narkotykową od stycznia 2008 roku. W grudniu 2008, liczba osób zabitych odnotowanych pomiędzy 1 stycznia a 2 grudnia wyniosła 5376 – wzrost o 117% w stosunku do roku poprzedniego. Tylko w listopadzie 2008 roku, odnotowano 943 morderstwa powiązane z narkotykami.

W grudniu 2008 roku Stany Zjednoczone wypuściły 197 milionów dolarów z planowanych 400 milionów w ramach planu nazwanego Inicjatywą Merida, który ma na celu pomóc Meksykowi zwalczyć kartele narkotykowe. Mimo to przestępczość narkotykowa nie osłabła. Szacuje się, że do końca roku 2009 z tego powodu zginęło 6500 osób.

Przełom kwietnia i maja 2009 roku przyniósł nowe wyzwanie: wybuch grypy. Nowa odmiana grypy, znana jako świńska grypa, miała początek w Meksyku i rozprzestrzeniła się na przynajmniej 24 inne kraje. Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła niebezpieczeństwo pandemii. Początkowo sądzono że Świńska Grypa jest dość niebezpieczna, jednak z upływem czasu meksykańskie władze przyznały, że przeszacowały zagrożenie. Jako środek ostrożności, rząd Meksyku zamknął wszystkie firmy których działalność nie była niezbędna, na okres 5 dni od 1 maja 2009. Inne rządy ograniczyły podróże z i do Meksyku.

Pomimo obietnic Calderóna, przemoc narkotykowa zwiększyła się w roku 2010. Po zastrzeleniu w marcu 2010 będącej w ciąży amerykańskiej pracownicy konsulatu przez rzekomego przemytnika narkotyków, Calderón zwiększył presję na Stany aby wzięły odpowiedzialność za swoją rolę w kryzysie. Przemytnicy broni ze Stanów zaopatrują kartele, a osoby korzystające z narkotyków w Stanach są konsumentami meksykańskich narkotyków. Po tym jak przestępczość rozprzestrzeniła się na Stany Zjednoczone, urzędnicy uznali w końcu rolę kraju w powiększającym się problemie i dostrzegli potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego w Stanach. USA i Meksyk zweryfikowały swoją antynarkotykową strategię, tworząc plan który przeznacza na nią 330 milionów dolarów i ma rozszerzyć Inicjatywę Merida, rozpoczętą za kadencji prezydenta Busha. Plan uwzględnia pomoc biednym społecznościom, tak aby obywatele mieli alternatywę dla przestępstwa, lepsze kontrole na granicy, oraz przeniesienie finansowania ze sprzętu wojskowego na siły policji cywilnej, która ma patrolować miasta Ciudad Juárez i Tijuanę.

Dalszy Ciąg Przestępczości Narkotykowej

Ponad 34600 przypadków śmiertelnych powiązanych z przestępczością narkotykową zostało zanotowanych w pierwszych czterech latach kadencji prezydenta Felipe Calderóna. Według rządu najtragiczniejszy pod tym względem był rok 2010 z 15237 zabitymi. W październiku 2010 rząd ogłosił swoje plany pozbycia się 2200 oddziałów lokalnych policji i umieszczenia wszystkich funkcjonariuszy pod zjednoczonym dowództwem.

W lutym 2011 Stany Zjednoczone rozpoczęły loty nieuzbrojonych samolotów bezzałogowych w celu zebrania i przekazania informacji meksykańskim organom ścigania. Jeden z takich samolotów rzekomo dostarczył informacje na temat podejrzanych powiązanych z zabójstwem 15 lutego Jaime Zapata, agenta służb imigracyjno-celnych. W lipcu 2011 w kilku miastach wystąpiły wybuchy przemocy. Ponad 20 osób zostało zabitych w Monterrey kiedy uzbrojony mężczyzna otworzył ogień w barze. Podczas tego samego weekendu, 11 ludzi znaleziono zastrzelonych zaraz za granicami miasta Meksyk, a 10 ściętych głów znaleziono w Torreon. Choć władze nie zidentyfikowały podejrzanych o zabójstwa, poinformowano że wszystkie zdarzenia miały związek z walkami gangów narkotykowych.

11 listopada 2011 Francisco Blake Mora, minister spraw wewnętrznych, zginął w katastrofie helikoptera. W wypadku zginęli wszyscy z ośmiu pasażerów. Z związku ze swoim stanowiskiem, Mora, drugi pod względem władzy urzędnik w rządzie, prowadził wojnę z przemytnikami narkotyków. Jego śmierć była znacznym ciosem dla prezydentury Calderóna. Prezydent powołał Morę do swojego rządu w lipcu 2010. Mora był drugim ministrem spraw wewnętrznych zabitym podczas urzędowania Calderóna. Pierwszy z nich zginął w katastrofie samolotu prawie trzy lata temu.

Władze Partii Ustępują Wraz ze Zbliżającymi się Wyborami Prezydenckimi

W grudniu 2011 Humberto Moreira zrezygnował ze stanowiska prezesa Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej. Moreira ustąpił w związku z aferą finansową, która zagrażała szansom partii w wyborach prezydenckich w 2012 roku. Media łączyły Moreirę z nieprawidłościami dotyczącymi pożyczek i długów w Coahulia, stanie którym zarządzał od stycznia 2011.

Kandydat z jego partii, Enrique Peña Nieto, stał się wczesnym liderem w wyborach prezydenckich z 2012 roku. Starał się przekonać głosujących, że Partia Rewolucyjno-Instytucjonalna czasy korupcji ma za sobą.

W lutym 2012, Josefina Vázquez Mota została wybrana na kandydata na prezydenta z ramienia Partii Akcji Narodowej. Mota, ekonomista i wcześniejsza minister edukacji, została pierwszą kobietą nominowaną przez większą partię na kandydata w wyborach prezydenckich. „Będę pierwszą w historii kobietą prezydentem”, powiedziała Mota akceptując nominację. Po przegranej o włos w wyborach prezydenckich z 2006 roku, Andrés Manuel López Obrador został ponownie nominowany przez Partię Rewolucji Demokratycznej.

Enrique Peña Nieto z Łatwością Wygrywa Wybory Prezydenckie

1 lipca 2012 Enrique Peña Nieto został wybrany prezydentem. Ten członek Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej (PRI) zdobył 38% głosów, pokonując zarówno kandydatkę Partii Akcji Narodowej, Josefinę Vázquez Motę, oraz kandydata Partii Rewolucji Demokratycznej, Andrésa Manuela Lópeza Obradora, który w roku 2006 przegrał wybory prezydenckie bardzo niewielką ilością głosów.

Zwycięstwo Peña Nieto było kolejną zmianą polityczną w kraju nękanym brutalnym konfliktem narkotykowym i gospodarczą niepewnością. Po okresie rządzenia krajem od 1929, partia Peña Nieto, PRI, w 2000 roku odniosła wielką porażkę. Od roku 2000 w kraju panowała demokracja wielopartyjna. Podczas swojej kampanii, Peña Nieto obiecał zmiany w walce z przestępstwami narkotykowymi. Zapowiedział że bardziej skupi się na zmniejszeniu przemocy, niż aresztowaniach i nalotach, które miały powstrzymać przepływ narkotyków do Stanów Zjednoczonych.

Pogoda

Meksyk

Brak danych o pogodzie

Kursy walut

Usa 1 USD 3,5651 zł
Euro 1 EUR 4,2746 zł
Chile 100 CLP 0,5708 zł
Meksyk 1 MXN 0,2001 zł
Brazylia 1 BRL 1,1362 zł
Paragwaj 100 PYG 0,0629 zł
Peru 1 PEN 1,0979 zł
Argentyna 1 ARS 0,2081 zł
Urugwaj 1 UYU 0,1234 zł
Gwatemala 1 GTQ 0,4886 zł